11 februari 2026
Harry Everaerts, bedrijfrevisor
De International Public Sector Accounting Standards Board (IPSASB) heeft de publicatie aangekondigd van de definitieve “IPSASB SRS 1, Climate-related Disclosures”, een nieuwe standaard die overheden en entiteiten in de publieke-sector in staat moeten stellen te rapporteren over klimaatgerelateerde risico’s en opportuniteiten. Dit is de eerste duurzaamheidsrapporteringsstandaard voor de publieke sector.
IPSASB zegt op haar website dat SRS 1 is afgestemd op IFRS S2 om de consistentie en vergelijkbaarheid van klimaatgerelateerde disclosures tussen de publieke en private sector te versterken voor marktpartijen, in het bijzonder voor kredietverstrekkers en andere kapitaalverschaffers.
Op 12 februari 2026 organiseert IPSASB een webinar over deze nieuwe standaard.
Bron: IPSASB Issues First Ever Public Sector Standard for Climate-related Disclosures | IPSASB
De Europese Commissie werkt aan een Circular Economy Act (CEA), bedoeld om de overgang van een lineair “take-make-dispose” model naar een circulair economisch model structureel te versnellen. De CEA wil grondstoffen langer in de economie houden en de afhankelijkheid van primaire en kritieke grondstoffen uit derde landen verminderen.
De CEA wordt gepositioneerd als een kerninstrument van het competitiviteits- en industriebeleid (Clean Industrial Deal), en niet louter als milieuwetgeving.
Een belangrijk doel is het versterken van de strategische autonomie van de EU door verplichte(re) recuperatie van materialen uit afvalstromen (bv. Zeldzame aardmetalen uit e-waste), om de afhankelijkheid van volatiele buitenlandse toeleveringsketens te verminderen.
De CEA beoogt een geharmoniseerde interne markt voor secundaire grondstoffen, met uniforme end-of-waste-criteria, versterkte producentenverantwoordelijkheid en stimuli voor het gebruik van recyclaten. Dit kan leiden tot een verhoogde relevantie en materialiteit van de toelichtingen omtrent circulariteit en grondstoffen (link met ESRS E5 – hulpbronnengebruik en circulaire economie).
De Commissie plant het wetsvoorstel te adopteren in Q3 2026.
Bron: Circular economy act | Think Tank | European Parliament
De Europese toezichthouder op de financiële markten (ESMA) bundelt regelmatig een specifiek deel op haar website rond duurzaamheidsrapportering, inclusief over de belangrijke referenties die vandaag in de EU‑discussie terugkomen met onder meer (i) de veréénvoudigde Europese duurzaamheidsstandaarden (ESRS) en (ii) het politieke akkoord van december 2025 over inhoudelijke wijzigingen aan Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD)/Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD).
Naast de specifieke knowledge hub van European Financial Reporting Advisory Group (EFRAG) waarvoor we verwijzen naar onze vorige nieuwsbrieven, is dit ook een nuttige link voor relevante informatie omtrent duurzaamheidwet-en regelgeving, zeker voor beursgenoteerde emittenten die onder het toezicht vallen van de Belgische financiële marktautoriteit (FSMA).
Bron: Sustainability Reporting
Accountancy Europe heeft op 29 januari 2026 twee feitelijke analyses gepubliceerd over de Omnibus-richtlijn die de CSRD en de CSDDD wijzigt. Deze twee papers beogen belanghebbenden een overzicht te geven van de belangrijkste wijzigingen inzake duurzaamheidsrapportering en de assurance daarop, evenals van de due diligence-vereisten in Europa.
Bron: Omnibus explained: key changes to the CSRD and CSDDD – Accountancy Europe
De OECD Due Diligence Checkers zijn gratis online self-assessment tools ontwikkeld door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) om bedrijven te helpen te beoordelen hoe hun beleid en praktijken vergelijken met de OECD Due Diligence Guidance for Responsible Business Conduct. Deze tools zijn bedoeld om bedrijven praktische steun te geven bij het identificeren van gaten in hun due diligence-systemen en het identificeren van concrete verbeterpunten.
De OECD Due Diligence Checkers sluiten inhoudelijk sterk aan bij bestaande internationale raamwerken (bijvoorbeeld de UN Guiding Principles on Business and Human Rights of UNGPs), maar onderscheiden zich door hun praktische en operationele insteek, dat wil zeggen, het vertalen van principes naar concrete vragen, maturiteitsinschattingen en verbeterstappen.
Deze tools zijn géén wettelijke verplichting, maar vormen een praktisch instrument om een bedrijfsspecifieke due diligence-status te analyseren ten opzichte van de internationaal erkende OECD Gids.
Bron: OECD Due Diligence Checker – Cross Sectoral
Deze studie van januari 2026 van het national bureau of economic research onderzocht de impact van de SFDR, die bedoeld is om beleggers extra informatie te geven over de duurzaamheid van beleggingen en greenwashing te beperken. De resultaten van de studie suggereren dat de SFDR niet effectief was in het beïnvloeden van het gedrag van beleggers en beleggingsfondsen. De invoering van de SFDR veranderde hierbij weinig de duurzaamheid van de portefeuilles van fondsen. Als mogelijke reden wordt opgegeven dat sommige van de SFDR-toelichtingen niet effectief waren, en dat deze geen nieuwe informatie aan beleggers verschaffen en/of moeilijk te begrijpen zijn. De impact van de SFDR zou mogelijk kunnen worden vergroot door de informatie intuïtiever te maken voor beleggers volgens de conclusie van deze studie.
Bron: NBER Working Paper w34624.pdf
Tijdens het “The Future of Europe” event botsten twee logica’s die we vandaag overal zien in ESG-debatten. Premier Bart De Wever benadrukte dat Europa economisch onder druk staat en riep op tot minder regeldruk en het vertragen/afzwakken van de klimaatagenda om industriële concurrentiekracht en investeringsruimte te beschermen.
EC Commissaris Wopke Hoekstra verdedigde daarentegen de nood aan voortzetting van klimaat- en duurzaamheidsbeleid, maar koppelde dit expliciet aan groei, industrie en “clean growth”: de transitie moet economisch werkbaar zijn, maar mag niet stilvallen.
De takeaway is helder: vereenvoudiging en uitvoerbaarheid zijn cruciaal, maar vertraging mag geen synoniem worden voor afbouw. Minder frictie in uitvoering, méér focus op impact—en natuur (incl. biodiversiteit) meenemen als kernonderdeel van economische weerbaarheid, niet als “nice to have.