20 januari 2026
Harry Everaerts, bedrijfsrevisor
We willen in deze editie informatie bezorgen over de kosten-batenanalyse die EFRAG op 23 december 2025 heeft toegevoegd aan de set van documenten op hun son ESG Knowledge Hub.
De kosten-batenanalyse werd uitgevoerd door externe consultants en is gebaseerd op analyses die voortkomen uit een stakeholderconsultatie met meer dan 200 reacties. De studie stelt dat de gewijzigde ESRSs aanzienlijke positieve voordelen opleveren voor ondernemingen in scope. Over het geheel genomen bedragen de kostenbesparingen voor de periode 2027-2031, € 3,7 miljard en als men rekeninghoudt met de verwachte verminderde informatieverzoeken in de waardeketen, zou de kostenbesparing zelfs € 4,7 miljard kunnen opleveren over die periode.
Verder stelt de kosten-batenanalyse dat de herzieningen naar verwachting geen belangrijke negatieve effecten zullen hebben op de concurrentiekracht van ondernemingen in scope. Evenmin zal de vermindering van het aantal datapunten leiden tot andere voorwaarden voor toegang tot, en de kostprijs van, kredieten, eigen vermogen en groene financiering. Het enige negatieve effect waar men melding van maakt, is dat 55% van de gebruikers (toch wel relevant) in de consultatie van mening zijn dat de kwaliteit zal afnemen als gevolg van het verminderd aantal datapunten en de mindere mate van detailspecificatie van de te rapporteren informatie. Dit wordt echter gecompenseerd stelt men door de verbeterde bruikbaarheid en verwachte beknoptheid van de gepubliceerde duurzaamheidsinformatie. Over het geheel genomen suggereert de analyse dat de vereenvoudiging economische voordelen zou moeten opleveren zonder de fundamentele doelstellingen van de CSRD in het gedrang te brengen.
Verschillende ESG nieuwssites rapporteerden op 6 januari 2026 dat het Chinese Ministerie van Financiën een nieuwe nationale klimaatrapportagestandaard voor duurzaamheidsrapportering door ondernemingen heeft bekendgemaakt. De “Corporate Sustainable Disclosure Standard No. 1 – Climate” en sluit nauw aan bij de belangrijkste vereisten van de IFRS S2-regels van de International Sustainability Standards Board (ISSB) —— weliswaar met China-specifieke aanpassingen.
Om een praktische implementatie in verschillende sectoren te waarborgen, werken de Chinese autoriteiten aan sectorspecifieke toepassingsrichtlijnen voor onder meer elektriciteit, staal, steenkool, petroleum, kunstmest, aluminium, waterstof, cement en de auto-industrie. De uitrol zal zich uitbreiden van initieel grote beursgenoteerde ondernemingen naar niet-beursgenoteerde bedrijven en kmo’s, en met een geleidelijke overgang van een initieel vrijwillige naar een latere verplichte rapportering en van kwalitatieve naar kwantitatieve vereisten.
Met de lancering van deze klimaatstandaard willen de Chinese autoriteiten, de binnenlandse duurzaamheidsrapportering door ondernemingen geleidelijk aan beter afstemmen met mondiale standaarden, en met vereisten die tegelijk aangepast zijn aan lokale omstandigheden.
We verwijzen naar het advies van het Informatiecentrum voor het bedrijfsrevisoraat (ICCI) van 15 januari 2026.
Op 1 januari 2026 werd het Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM) operationeel. CBAM is verplicht zodra een importeur in een kalenderjaar meer dan 50 ton aan CBAM-goederen (cement, ijzer en staal, aluminium, en meststoffen) invoert. Blijven bedrijven onder die drempel, dan geldt een volledige vrijstelling. Voor elektriciteit en waterstof bestaat echter geen de-minimis drempel en zijn de CBAM-verplichtingen in principe van toepassing vanaf de eerste hoeveelheid. Goed om te weten is dat de Europese Commissie in 2025 nog bijkomende aanpassingen doorgevoerd heeft aan de praktische regeling (o.a. uitstel van de start van de verkoop van certificaten tot 2027), maar het principe blijft dat invoer in 2026 onder het definitieve regime zal vallen, waarbij dus rapportering én een certificatenverplichting zal gelden.
De berekeningen voor Earth Overshoot Day in 2026 zijn bekendgemaakt. Op het eerste zicht zijn de resultaten voor België voor het tweede jaar op rij beter, namelijk 11 april is de verwachting en dit vergelijkt met 27 maart in 2025 en 23 maart in 2024. Echter als men meer in detail kijkt, is de verbetering niet het gevolg van een echte wijziging in gedrag maar eerder het gevolg van een methodologische aanpassing/update. Als men hier abstractie van maakt, is de overshootdag voor België niet veranderd ten opzichte van deze in 2025, en we verbruiken nog steeds 3,6 keer onze planeet.
De overshootdag van een land is de datum waarop de jaarlijkse biocapaciteit van de aarde uitgeput zou zijn als iedereen zou leven zoals de gemiddelde inwoner van dat land. De overshootdag voor de EU (de 27 landen) is 3 mei.